Ürün geliştirme ilerlemesini dolarla ölçmeyi bırakın

Kurumsal müşterilere yeni ürün lansmanlarında danışmanlık yaparken sürekli aynı hayal kırıklığıyla karşılaşıyorum: ilerlemeyi nasıl en iyi ölçebiliriz. Bu hayal kırıklığı, müşterilerin benimle aynı fikirde olmasıyla ortaya çıkıyor; ilerlemenin tek yararlı ölçütlerinin ne kadar daha uzun süreceği ve geriye ne kaldığı olduğu.

Ancak bir anlık düşünce rahatsız edici bir gerçeği ortaya koyar: Gerçekten bilmenin bir yolu yok; geçerli ölçütler yok. Elbette hiçbir yönetici bunu duymak istemez, bu yüzden rekabetçi yeni ürünler geliştirmekle görevli yöneticiler sürekli baskı altında. Ve er ya da geç hepsi aynı ilerleme ölçütüne yönelir: maliyetler.

Bu neden bu kadar hayal kırıklığı yaratıyor? Çünkü yatırılan para ya da batık maliyet, mühendislik ilerlemesinin zayıf bir ölçütüdür. Nasıl?

Dolarlar tasarım girdileri değildir

CIMdata'da, müşterileri yeni ürün geliştirme sürecinin “Üç Büyük” girdileri: Malzemeler, Bilgi ve Enerji üzerine odaklamaya sürekli çalışıyorum.

Para hiçbir yerde, hatta Bilgi içinde bile anılmıyor, ama malzeme, bilgi ve enerji edinmek için gereklidir. Paranın—bir ürünün maliyetinin—kullanımını en aza indirmenin tek yolu, malzeme, bilgi ve enerjinin tüm yaşam döngüsü boyunca kullanımını önce optimize etmektir. Proje harcamalarını izlemek yalnızca finansal çabayı ölçer, sonuçların kalitesi ya da ürünün pazarda başarılı olup olmayacağı hakkında hiçbir şey göstermez.

Müşterilerin bu gerçeği görmeye isteksizliğinden, işlemlere odaklarını geçici olarak bırakmalarından ve ürün girdilerinin maliyetlerini yeni ürünlere giren öz maddelerle karıştırmalarından sık sık hayal kırıklığına uğrarım. Kısacası, ölçüm öz değildir; bu da müşterilerin kendilerini yanılttığı anlamına gelir. Mühendislerinin ne başardığına, ortaya çıkan ürün tasarımının optimizasyonuna ve malzeme ve enerji kullanımına odaklanmalıdırlar. Bu, geliştirme sırasında maliyet takibinden daha önemlidir. Çünkü bir ürünün yaşam döngüsü maliyeti (yani üretim ve hizmet maliyeti) genellikle tasarım maliyetinden çok daha büyüktür.

Bunu gördüğümde, müşterilere kendi ürün geliştirme çabalarında doğru ölçütleri izlediklerini düşünüp düşünmediklerini sorarım; hemen yanıt neredeyse her zaman: “Evet, tabii ki… işlemler. Başka ne?” Bir adım geri çekilir ve varsayımı sorgularım: “Belki de doğru şeylere odaklanmıyorsunuz. Gerçekten önemli ölçüt, mühendislik ekibinizin rekabetçi, uygulanabilir entelektüel varlıklar geliştirme yönündeki ilerlemesidir; bu, optimize edilmiş bir ürün ve ilişkili üretim ve yaşam döngüsü desteğini tanımlar. Bu, ürün geliştirme işlemlerindeki paradan çok daha önemlidir.”

Bu içgörüyü sindirirken, müşterilerin bana gösterdiği “sayılar”ın her zaman hatalı olduğunu, üst yönetimin kötü kararlar almasına ve daha da kötüsü, kötü performans gösteren yeni ürünlerin ortaya çıkmasına yol açtığını vurgularım. İkisi de çok maliyetli olabilir ve maalesef kimsenin tam resmi yok gibi görünüyor.

İşlemlerin gerçekte ölçtükleri

Kullanıcılar ürün geliştirme çabalarında harcanan para verilerini topluyor, ancak bu “maliyetleri” ölçmek yalnızca çabayı yakalar, şimdiye kadar elde edilen sonuçlar hakkında çok az şey gösterir ya da beklentileri ve sonuçları netleştirmeye yardımcı olur. Ürün geliştirme sırasında işlemleri ölçmenin tek değeri, geri kazanılması gereken ROI’nin büyümesinin bir göstergesi olmaktır. Bunun dışında, maliyet ölçümü bilinmeye değer çok az şey ortaya koyar. Maliyet ölçümleri, ürününüzü yaşam döngüsü ROI’sini maksimize edecek şekilde optimize edip etmediğinizi asla söyleyemez.

İşlem maliyetlerine dayanmak, yeni ürün geliştirme ilerlemesini yanlış ölçen üst yöneticileri hatalı kararlar almaya yönlendirebilir. (Ve hatta daha iyi bilmesi gereken bazı hat ve departman yöneticileri için de geçerlidir.) Bu finansal ölçümler, “maliyetlerin” mühendislik zamanı ve çabasını yansıtma şeklinin sayısız keyfi yolu nedeniyle temelde yanıltıcıdır.

Bu, ölçümlerin uygulanma biçimlerinin yeni bir ürünün başarısını ya da gelişim ilerlemesini belirlemede doğrulanabilir bir önemi olmadığı anlamına gelir. Tahmin edilebilirlik ararken, maliyetler yalnızca geriye dönük bilgi sağlar. Bu maliyetler keyfi olarak atandığı için ne faydalı karşılaştırmalar ne de tutarlılık sunar. Bu yüzden, işlemlere aşırı güven bütçelemede sorunlara yol açar.

Neden böyle oluyor? Çünkü her ürün geliştirme biriminin onlarca farklı aracı vardır ve bu araçlar benzer birimlerinkinden farklıdır. Ve bu araçların girdileri ve çıktıları farklı, hatta anlaşılması zor şekillerde ölçüldüğü için, “ilerleme” olarak maskelenen ölçümlerden haberdar olmanız gerekir.

Başarıyı gerçekten tahmin eden iki ölçüt

Yeni ürün geliştirme için en uygulanabilir ölçüm, yeni bir ürünü piyasaya sürmek için harcanan mühendislik zamanı ve kaynaklarıdır. (Ölü uç noktalara harcanan zaman göz ardı edilmemelidir; sadece nedenlerini belirlemek için.)

Proje yöneticilerinin tamamlanmaya ne kadar yakın olduklarını hissettiklerini anlamak, ne kadar para harcadıklarını “bilmek”ten çok daha faydalıdır.

Neden? Çünkü harcanan para, günlük çabalar ve “sonuçlarla” çok kolay karıştırılır. Kısacası, bilgi para üretir, ama tersine doğru değildir; sadece kredi kurumları, paranın fiziksel bir kaynak olduğu tek yerdir.

Kısacası, bir yeni ürün lansmanına kadar ve satış profili bilinene kadar maliyet karşılaştırmaları için geçerli bir temel yoktur. Ondan önce maliyet, fayda ve ROI (yani ürünün gerçek yaşam döngüsü kârlılığı) belirlemek objektif bir yol yoktur. Ancak “harcanan” zamanı ve tahmini ürün lansman süresini izlemek, rekabetçi karşılaştırmalar için son derece değerlidir.

Bu, sadece ürün geliştirme ekibi yöneticileriyle temas halinde kalınarak ve her şeyden önce onlara ihtiyaç duydukları tüm malzemeleri, bilgileri ve enerjiyi sağladığınızdan emin olunarak yapılabilir.

Bu iki ölçütün maliyetlerden çok daha önemli olduğunu düşünüyorum:

• Bir ürün geliştirme ekibinin tamamlanmaya ne kadar yakın olduğu ve
• Bir ürünün yaşam döngüsü kârlılığı için ne kadar kapsamlı optimize edildiği.

Üst yönetim ürün geliştiricilerin ilerlemesini değerlendirmek isterse, bu iki ölçüte odaklanmalıdır: Bunlar yeni bir ürünün nihai gelirini ve ROI’sini belirler.

Ölçümü fiziksel girdilerle asla karıştırmayın

İş dünyasında, neredeyse tüm yararlı ölçümler para cinsinden raporlanır. Ne kadar para harcandığını ölçmek, ne kadar titizlikle yapılırsa yapılsın, geliştirme sürecinin sonuna kadar gerekli değildir.

Yeni bir ürünün maliyeti, bileşenlerinin, malzemelerinin, spesifikasyonlarının, enerjisinin ve bunları bir araya getirmek için gereken mühendislik kaynaklarının toplamıdır. Ürünler para ile yapılır, ama para dan yapılmaz.

Müşterilere sürekli tavsiye ederken, bir maliyet ölçümünün asla bir ürün bileşeni olamayacağını söylerim. Ölçüm ne fiziksel bir yeni ürün girdisi ne de bunun yerine geçebilecek bir şeydir. Bu yüzden onlara, “çaba” ölçümünün düşünceleri ölçmek gibi olduğunu söylerim. Artımsal bir değer var mı? Hayır. Artımsal değer tahsis/atanabilir/eklenebilir mi? Hayır.

Yöneticilerin harcamaya odaklanmasının nedeni

Müşteriler bunu yapmaya devam ediyor çünkü para işlemleri izlenmesi kolay ve karşılaştırma için uygulanabilir bir yol gibi görünüyor. Üstelik üst yönetim her zaman ROI odaklıdır, bu yüzden herkes bu hedeflerin kırılgan olduğunu bilse de ilerlemenin ROI hedeflerine gösterilmesini sürekli talep eder. Bizim her zamanki uyarımız: dijital göstergeleri fiziksel girdilerle (veya sonuçlarla) karıştırmayın.

Para neden bir dolar işaretiyle ya da başka bir para birimi simgesiyle anılır? Çünkü çok gerçek bir anlamda, para bir gösterge (ve ben gösterdim ki öznel bir gösterge) olup, proje tamamlanıp tüm maliyetler bilinene ve yaşam döngüsü ROI’si anlaşılana kadar harcanan paranın çok az ilgisi vardır.

Erken aşama proje değerini değerlendirmek iki temel gerçek nedeniyle ünlü şekilde zordur:

• Uyumsuz Ölçüm Sistemleri: Çaba ve kaynakların ölçülmesindeki birçok tutarsız/uyumsuz yöntem
• Değişen Değerlemeler: Maliyetlerde ve çaba ve girdilerin değerlemelerinde sürekli değişimler (değişim sadece sürekli değil, aynı zamanda evrenseldir).

Maliyetten ve işlemlerden ziyade entelektüel varlıklara odaklanın

Müşterilere sürekli hatırlatıyorum ki yeni ürünler para ile değil, para ile elde edilen ve para ile ölçülen şeylerle inşa edilir ve bu ölçümler sağlam değildir. Bu bağlamda, para işlemleri sadece dikkat dağıtıcı değil, aynı zamanda bozulmalara yol açabilir.

Yeni ürün geliştirmeyi izleyen yöneticiler, süreç sonuna kadar maliyet ve işlemlere odaklanmamalıdır. Ancak o zaman yeni ürünün fiyatlandırması ve piyasadaki rekabetçi konumu güvenilir bir şekilde bilinebilir. Özetle, süreç içi para sayımları en iyi ihtimalle eksiktir, bu yüzden yanlış ve her zaman yanıltıcıdır.

Ürünle ilgili entelektüel varlıklar, paradandan çok daha iyi bir ölçüttür. Etkili ürün veri yönetimi olmadan rekabetçi yeni ürünler olamaz—optimize edilmiş, tutarlı, ölçülebilir ve maksimize edilmiş getiri sağlayacak ürünler olmaz. Ve sürdürülebilir yeni ürün akışı olmadan hiçbir işletme uzun vadeli hayatta kalmasını temin edemez.

The post Stop measuring product development progress in dollars appeared first on Engineering.com.