Siemens tarafından sponsor edilmiştir.
Ucuza drone sorunu bir süredir varsayımsal olmaktan çıktı. Birkaç bin dolar ve bazı açık kaynaklı yazılımlarla, herkes otonom uçabilen, karıştırmaya dayanıklı ve yük taşıyan bir gövde birleştirebilir. Ukrayna’dan gelen görüntüler bu yeteneğin yaygın bir bilgi haline gelmesini sağladı ve savaş alanından sivil havak uzayına geçiş zaten gerçekleşiyor.
Bu atılım, üç Alman yüksek lisans öğrencisinin Daedalus Defence’i kurduklarında akıllarında olan şeydi.
“Avrupa’da, tüm Noel pazarlarında, kalabalıklara doğru araç süren terörist saldırı tehditleri olduğu için büyük çitler zaten var,” diye şirketin ürün geliştirme ve iş stratejisi sorumlusu Ferdinand Lorenz söyledi. “Biz de benzer bir şeyi havada düşündük. İnsanların kalabalık ve potansiyel olarak savunmasız olduğu yerleri korumak.”
Lorenz, Marius Kienzle ve Felix Pfeifer yüksek lisans derecelerini tamamlamak üzere, hepsi mühendislik alanında lisans derecelerine sahip. Pfeifer ve Kienzle anaokulundan beri tanışıyor, Lorenz ise birkaç yıl önce gruba katıldı. Şirket, pek çok startup gibi bir sohbetle başladı ve herkesin dışına çıktı.
“Oturduk, konseptlerden bahsettik ve hepimiz mühendis olduğumuz için fikirleri hemen geliştirmeye başladık,” dedi Lorenz. “Ve ‘Hayır, hayır, bu en iyi fikir. Bu en iyi fikir.’ diye düşündük.”
Küçük bir üniversite iş yarışması fikre bir yön verdi ve geliştirme çalışmaları Ekim 2025’te başladı.
Öldürmek Değil, Yakalamak
Birçok karşı-drone konsepti hedefin gökyüzünden düşmesiyle sonuçlanır. Daedalus Defence, hedefi düşürmenin kolay kısmı olduğunu varsayar. Bu, bir arena ya da büyük bir metro bölgesi gibi kalabalık bir alanda gerçekleştiğinde, düşman hedefin gökyüzünden bırakılması büyük yan hasara yol açabilir.
Daedalus kesici, uçuş ortasında açılan ve hedefi saran patentli katlanabilir bir ağ yapısına sahiptir. Kesici, yakalanan dronu korunan bölgeden dışarı taşıyarak nüfuslu alanların dışına çıkartır. Kimseye bir şey düşmez.
“Yük taşımıyor olsa bile, insanların ya da kritik altyapının üzerindeyken, yüz metreden düşen enkaz hâlâ insanları yaralayabilir ya da zarar verebilir,” diye Lorenz belirtti.
Ağ, görev sonrası geri çekilir ve kesici tekrar uçar. Bu yeniden kullanılabilirlik kasıtlıdır. “Bu dronların tek kullanımlık olmasını istemiyoruz,” dedi Lorenz. “Bu sayede kullanıcılara biraz tasarruf sağlıyoruz.”
İlk ürün, belirli bir düzenleyici bandı hedef alır: 4 kg’dan az bir sistem, yaklaşık 2,5 kg’a kadar drone yakalayabilir. Daha büyük hedefler için daha büyük kesiciler yol haritasında, ancak ekip bu ilk sistemin geliştirilmesine odaklanıyor. Lorenz’e göre, tek bir birim bir elektrik trafosu gibi küçük bir alanı kapsamak için yeterli, büyük bir havalimanı ise yirmesine ihtiyaç duyabilir.
Şirketin sistemi, bir yakalama sırasında adli veri de kaydeder; yakalanan bir drone ve uçuş kaydının, bir enkaz yığınına göre operatör için daha değerli olduğu düşünülür.
Yapay Zekanın Gittiği ve Gitmediği Yer
Daedalus Defence, birçok donanım startup’ının şu anda yaptığı gibi seçici bir AI şirketidir.
“Nesne tespiti ve tanımasını AI ile yapmayı planlıyoruz, ancak uçuş planlaması algoritmik olmalı,” diye yazılım sorumlusu Felix Pfeifer söyledi. “Yani deterministik, her seferinde aynı.”
Nedenini açıkça ifade ediyor. AI uçuş kontrolündeki simülasyon-gerçeklik boşluğu gerçek ve 4 kg’lık bir uçağın kalabalık üzerinde öğrenilmiş bir politika ile uçması, ekip henüz yapmak istemediği bir risk. Uçuş kontrolü için pekiştirmeli öğrenme bir deney olarak tezgâhta bulunuyor, ancak ürün değil.
Algılama kendi arıza modlarına sahiptir, bu yüzden kamera akışı LiDAR ve ultrasonik sensörlerle çapraz kontrol edilir ve bir insan şu anda yakalama öncesi “git/gelme” kararını verir. Mevcut Avrupa düzenlemeleri altında tam otonom bir sistem zaten yasal değil ve Lorenz buna aldırış etmiyor gibi. “Şimdilik düzenlemelerin varlığı ve bir kişinin izleyip karar vermesi beni oldukça mutlu ediyor,” dedi. “Güven sonunda daha çok insan tarafında.”
Marius Kienzle mevcut sistemin pilotluğuna odaklanıyor ve otonomi ve AI kullanımının drone’un nerede uçtuğuna bağlı olarak değiştiğini açıkladı. Kısıtlı hava sahası bazı sınıflandırma işlerini sizin için yapar. Drone’ların yasak olduğu bir bölgede kimlik sorunu çok daha basitleşir.
Donanım şu anda raf-üstü bir yapı, satın alınan motorlar, uçuş kontrolörleri ve kamera modülleri, stok bir gövdeye uymayan bir iş için bir araya getirilmiş. “Ticari dronların sunduğundan çok daha fazla güce sahip bir şeye ihtiyacımız var,” dedi Lorenz. Tipik bir DJI-sınıfı motor, ikinci bir uçağı yakalayıp taşıyan bir uçağı taşıyıp stabilize edemez. Uçuş yığını açık kaynak. Ekip üç tasarımı test etti ve en zor yapılandırılabilir olana geçti, çünkü kolay olanlar hiçbir şeyi ayarlamanıza izin vermiyor.
Solid Edge CAD’den Yararlanma
Tasarım iş akışı şaşırtıcı derecede sıradan ve erken aşama donanım ekiplerinin tanıyacağı kısımdır. Kağıt üzerinde çalışma prensipleri çizilerek başlar. Ardından Designcenter Solid Edge’e geçilir; burada Kienzle montajı modeller, açık kaynak çerçeveyi ve motor geometrisini çeker ve ekip hiçbir şey var olmadan insanlara gösterebilecek görselleştirmeler üretir. Sonra 3D yazıcıya gider.
“Donanımı ve ilerlememizi görmekten hoşlandığımız için hemen 3D baskıya başladık,” dedi Lorenz. “Ve o zamandan beri yineleme üzerine yineleme. Solid Edge, 3D baskı, Solid Edge, 3D baskı. Arada her zaman uçuş.”
Ağ mekanizması yaklaşık yedinci yinelemesinde. Farklı gövde tipleri, farklı ağ boyutları ve farklı montaj adaptörleri aynı döngüden geçti.
Kienzle, STL geometrisini malzeme verisiyle birlikte kendi tezinin bir parçası olarak geliştirdiği açık kaynak bir simülasyon platformuna dışa aktarır; bu, havaya bir şey gönderilmeden önce uçuş davranışını test etmek için sanal bir ortam oluşturur.
Şimdilik CAD sadece CAD’dir. “Sadece üniversite lisansımızla kullanabildiğimiz tek CAD yazılımı olduğu için Solid Edge’i kullanıyoruz,” dedi Kienzle. Siemens, startup destek ağı sayesinde ekibe Designcenter Solid Edge Premium lisansı sağladı; bu, öğrenci sürümü sınırlamalarını ortadan kaldırdı.
Kienzle şunu açıkladı: “Üretim ya da özel uzay simülasyonu konusunda o kadar derin değiliz. Bu yüzden PDM sistemiyle bütün süreci bağlayan bir altyapımız yok.” Şu anda iş, menteşeler, braketler ve basılmış adaptörler; Kienzle’ye göre Designcenter Solid Edge araçları bu çubuğu rahatlıkla aşar.
Üretim planlaması aynı mantığı izler. Ağ tek kullanımlıktır ve ucuz malzemelerden üretilebilir. Darbe taşıyan yapısal parçalar muhtemelen kalıplanıp enjeksiyonla dökülecek, ancak hangi parçalar 3D basılacak, henüz mevcut olmayan insan üstünden uçuş için sertlik düzenlemelerine bağlı.
“Her parçayı incelemeli ve doğru aşamada karar vermeliyiz,” dedi Lorenz.
Gelecek yıl, gerçek koşullarda gerçek sitelerde pilot dağıtımları ve daha fazla veri toplama üzerine odaklanacak. Ekip, dronlarından birini barındırmaya istekli ortaklar arıyor ve çoğu startup gibi yatırımcı da arayacak. “Para hız demektir,” dedi Lorenz. “Ve bu ortamda hız para demektir.”
“Bir sonraki büyük adımımız stabilizasyon ve yüksek hızlı uçuş simülasyonlarına odaklanmak. Bu, kurulumumuzu, özellikle hava sürüklemesi açısından doğrulamamıza ve daha da iyileştirmemize olanak tanıyacak,” diye ekledi Kienzle. “Şu anda yeni ya da geliştirilmiş görselleştirmeler ya da animasyonlar üretmeye odaklanmıyoruz. Önceliğimiz, prototipimizi gerçek uçuşta güvenilir bir şekilde gösterebileceğimiz bir noktaya ulaşmak.”
Daha fazla bilgi için Siemens Designcenter Solid Edge for Startups sayfasını ziyaret edin.
The post Catching Drones with Drones: Inside a Startup’s AI-Powered Interceptor appeared first on Engineering.com.